ابو القاسم بن روح - كه در خانه‌اى كوچك بود - ، آمدم و همه چيز را برايش تعريف كردم . از آن ، شاد شد و خدا را شكر كرد و من دينارها را به او دادم و تا كنون ، هر چه به دستم مىرسد ، براى وى مىبرم . « 1 » 632 . الغيبة ، طوسى - با سندش به نقل از جعفر بن احمد بن مَتّيل قمى - : محمّد بن عثمان ، ابو جعفر عَمرى ، در بغداد حدود ده تن داشت كه كارهايش را انجام مىدادند و ابو القاسم بن روح هم ميان آنان بود و همگى از ابو القاسم بن روح به او نزديك‌تر بودند و به خاطر همين خاص نبودن ، اگر ابو جعفر كار و درخواستى داشت ، به غير او مىسپرد تا انجام دهد ؛ امّا وقتى ابو جعفر در گذشت ، او [ از طرف صاحب الأمر ] برگزيده شد و به او وصيّت گرديد . « 2 » 633 . الغيبة ، طوسى - به نقل از ابو عبد اللَّه جعفر بن محمّد مدائنى - : و نيز استادان ما مىگفتند : ما شك نداشتيم كه اگر براى ابو جعفر عمرى پيشامدى رخ دهد ، كسى جز جعفر بن احمد بن مَتّيل يا پدرش به جاى او نخواهد نشست ؛ زيرا نزديكى و زيادى رفت و آمد و حضور او را در خانه‌اش مىديديم . حتّى ابو جعفر در آخر عمرش ، به خاطر مسأله‌اى كه برايش اتّفاق افتاده بود ، تنها غذايى را مىخورد كه در خانهء جعفر بن احمد بن متّيل و پدرش ، آماده شده بود و همان را هم در منزل جعفر و پدرش مىخورد . و ياران ما ترديد نداشتند كه اگر پيشامدى رخ دهد ، به خاطر خصوصيت جعفر ، تنها به او [ يا پدرش ] وصيّت خواهد شد ؛ امّا چون هنگام وصيّت رسيد و ابو القاسم برگزيده شد ، همه [ حتّى جعفر و پدرش ] تسليم شدند و كسى انكار نكرد و ارتباطشان با او و حضورشان نزد وى ، به همان گونه بود كه با ابو جعفر بودند و جعفر بن احمد بن مَتّيل پيوسته و تا زمان وفاتش ، جزو ياران ابو القاسم و پيش روى او بود ، به همان سان كه در خدمت ابو جعفر بود . پس هر كه به ابو القاسم طعنه

--> ( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 367 ح 335 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 352 . ( 2 ) . الغيبة ، طوسى : ص 368 ح 336 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 353 .